درج کاربید درج

درج های کاربید چرخش مدرن تقریباً درج های قابل توصیف است. آنها به طور معمول دارای اشکال چند ضلعی (به عنوان مثال ، مثلثی ، مربع ، رومبیک/الماس ، گرد ، شش ضلعی) یا هندسه های تخصصی هستند.

لبه های برش چندگانه:یک درج منفرد معمولاً دارای چندین لبه برش یکسان (3 ، 4 ، 6 ، 8 یا بیشتر) است.

فهرست بندی:هنگامی که یک لبه برش فرسوده یا آسیب دیده می شود ، درج می تواند شل ، ایندکس شود (چرخانده می شود تا یک لبه تازه و بلااستفاده ارائه شود) و مجدداً چمدان شود. این به طور قابل توجهی استفاده از ابزار را افزایش می دهد و باعث کاهش خرابی برای تغییرات ابزار می شود.

استاندارد سازی:شکل ، اندازه ، سوراخ نصب ، شیار شکن تراشه و زاویه نوک به استانداردهای بین المللی (به عنوان مثال ISO) ، اطمینان از سازگاری و تعویض با دارندگان ابزار/ساکت های مختلف.

زاویه رک:زاویه تمایل صورت بالای درج نسبت به قطعه کار. این امر بر تشکیل تراشه ، نیروهای برش و قدرت ابزار تأثیر می گذارد.

زاویه ترخیص (زاویه امداد):زاویه بین صورت پهلو درج و سطح ماشینکاری. عملکرد اصلی آن کاهش اصطکاک بین پهلو و قطعه کار است.

زاویه برش لبه برش (λ):زاویه بین لبه اصلی برش و صفحه مرجع. این امر بر جهت جریان تراشه و قدرت نوک تأثیر می گذارد.

زاویه سرب (زاویه رویکرد - κ):زاویه بین پیش بینی لبه اصلی برش در صفحه مرجع و جهت خوراک. این بر نسبت نیروهای شعاعی به محوری و همچنین ضخامت تراشه و عرض تأثیر می گذارد.

شعاع بینی:شعاع در محل اتصال لبه های برش اصلی و کمکی. این امر روی سطح سطح ، استحکام نوک و اتلاف گرما تأثیر می گذارد. شعاع بزرگتر به طور کلی کیفیت سطح و مقاومت نوک را بهبود می بخشد اما نیروهای برش را افزایش می دهد.

شیار شکن تراشه:یک شیار دقیقاً زمین یا فشرده شده روی صورت درج. هدف آن کنترل فرش و شکستن تراشه ، جلوگیری از تراشه های طولانی و درهم و برهم برای اطمینان از ایمنی عملیاتی و ماشینکاری بدون وقفه است. طراحی تراشه برای عملکرد ماشینکاری بسیار مهم است.